 |
 |
|
| |
Lieve lege buik
boek
|
16 Juni 2009 | 21:37:44
Onvruchtbaar en het intense verlangen naar een kind
Geen kinderen kunnen krijgen.…
Wat doet dat met je?
En met je relatie?
Hoe verwerk je dat?
Wat doet dat met je geloof in God?
Schrijfster en gospelzangeres Hannie Bosua is deze vragen niet uit de weg gegaan.
Lieve Lege Buik
In haar boekje Lieve Lege Buik. Jezus in je onvruchtbaarheid laat schrijfster Hannie Bosua zien hoe dit verdriet haar hele leven raakt. Misschien herken je veel in haar verhaal, troost het een beetje te weten dat je niet de enige bent.
Weg met God
Hannie laat zien welke weg zij met God is gegaan, totdat ze kon zeggen:
‘Na vijftien jaar bestaat mijn relatie met Hem niet meer uit het verwachten van een wonder en/of het antwoord op mijn grootste waarom-vraag. Ik heb eindelijk mezelf overgegeven in zijn armen en ben gewoon zijn kind, zijn dochter. Hij heeft mij laten zien dat Hij mijn tranen kent en mijn verdriet begrijpt. De pijn is niet weg, het gemis doet nog steeds ontzettend zeer, maar als ik stil genoeg durf te zijn om Jezus voor me te laten zorgen, doet het er allemaal echt niet toe…’
Gevuld leven
Ondanks de onvruchtbaarheid en het blijvende verlangen naar moederschap bleef Hannie haar leven niet leeg. Ze adopteerde samen met haar man een paar prachtige kinderen uit Colombia.
Ze zet zich verder enorm in voor haar gospelkoor ´Just Him´. De presentatie van het boek had ze dan ook gepland met een concert van haar koor. Een enthousiast levend mens dus.
Maar de strijd bleef, dat lege en knagende gevoel. No baby!
Toch mocht ze tijdens de pinksterconferentie van Opwekking dit boekje presenteren tijdens het gebedsdeel van de genezingsdienst. Genezing van haar hart, meer dan vervulling van haar droom.
De ene lege buik voor de andere
Wat zou het fantastisch zijn als vele - vooral kinderloze - echtparen in ons eigen land levens zouden redden van kinderen die nu verloren gaan in de abortusindustrie. Adoptie van kinderen uit armoedige en kansloze situaties in het buitenland is natuurlijk ook even waarvol.
Wat zou er veel veranderen als de abortusklinieken overstelpt gaan worden door deze levensreddende verzoeken. Om de kinderen die daar aangeboden worden om door te draaien, de kans te geven uitgedragen te worden en voor de rest van hun leven een veilig huisgezin te bieden.
Een soort nieuwe moeders voor moeders, waarbij abortus langzamerhand onnodig wordt. Adressen van de dichtsbijzijnde klinieken vind je via het artikeltje Goelag Nederland - de Abortus Archipel.
Abortus, hoe lang nog?
|
Puur... prachtig fotoboek met trotse tienermoeders
De leeftijd waarop vrouwen in ons land moeder worden is volgens fotografe Melanie Rijkers de hoogste ter wereld. Dit motiveerde haar om opzoek te gaan naar de jonge moeders van Nederland. Het resultaat is een prachtig fotoboek: PUUR Trotse Tienermoeders.
Positief, jong en ouders
Op haar website (http://www.mery.nl/puur/) vertelt MeRy dat haar doel hiermee is om de mentaliteit rond jong ouderschap positief te veranderen. Volgens mij is ze daar ook aardig in geslaagd. Werkelijk geweldige opnamen, een drukbezochte expositie in de Melkweg in Amsterdam en veel pers en tv, die haar voor de camera haalden.
Inderdaad zijn de jonge moeders die voor de camera komen allemaal heel blij en trots met hun zwangerschap en hun kindje. De leeftijdscategorie die Melanie in haar studio uitnodigde was van 16 tot 22 jaar. Moeders en kinderen, en soms ook de jonge vaders, kwamen daarvoor uit het hele land naar Breda.
Naakte puurheid
Daarbij weten ze dat ze niet zomaar worden gefotografeerd, maar uit de kleren. Dat geeft juist iets heel sterks aan de collectie opnamen van Melanie Rijkers. De foto´s zijn waarschijnlijk doordat MeRy zelf ook vrouw is, zo rustig en natuurlijk, zo respectvol dat ze heel goed naar te kijken zijn. Ze vertellen echt het verhaal van jonge moeders op een prachtige manier.
Weghalen of niet
Dat het jonge moederschap nog niet zo geaccepteerd werd, kwam goed uit in de verschillende tv-items die er over het uitkomen van dit boek werden gemaakt.
Eén van de tienermoeder die Mery laat zien is Marcella. Marcella is 19 jaar wanneer ze onverwacht zwanger wordt. Pas na 7½ week merkt de jonge Marcella dat ze in verwachting is. Toen ze na 8 weken een echo liet doen en het hartje van haar kindje zag, kon ze het gewoon niet meer laten weghalen, zegt ze voor het NPS programma Dichtbij Nederland. Het mooie is dat ze daarbij met haar zoontje van inmiddels een jaar oud op de schommel in de speeltuin zit.
Niet te jong
Wanneer je deze mooie foto´s van even mooie mensen ziet, dan kun je toch alleen maar concluderen dat we ons in Nederland moeten inzetten om het aantal abortussen echt fors naar beneden te brengen. Ieder kindje is dat zo dubbel en dwars waard. Dat je met 16 tot 22 jaar te jong zou zijn om moeder te worden is met deze serie foto´s gewoon naar de prullebak verwezen.
Chapeau MeRy, echt goed werk.
Meer informatie over PUUR op
Abortus, hoe lang nog!?
Nederlandse kinderen de gelukkigste van Europa
Nederlandse kinderen zijn de gelukkigste van Europa. Dat blijkt uit recent gepubliceerd onderzoek dat de Universiteit van York, Groot-Brittannië uitvoerde onder jongeren in 29 Europese landen.
De onderzoekers keken naar 43 levensomstandigheden die het geluk beïnvloeden, zoals kindersterfte, overgewicht en armoede. In elke categorie scoorde Nederland goed.
Groen, oranje, rood
Nederland wordt in haar toppositie van de ranglijst op de voet gevolgd door de vijf Scandinavische landen. De Europese kinderen zijn het slechtste af in verbazingwekkend Groot-Brittannië, en verder in nieuwe EU-landen Roemenië, Bulgarije, Letland, Litouwen en Malta.
In de onderstaande tabel staan de landen gerangschikt in de volgorde van totaalscore. Nederland scoorde als enigste op alle onderdelen bij de eerste 10. De buurlanden heb ik in dit overzichtje vet gemaakt. België en Frankrijk presteren slechts in de middenmoot van Europa watbetreft gelukkige kinderlevens.
|
1-10. groen |
11-19. oranje |
20-29. rood |
|
1. Nederland |
|
|
|
|
12. Cyprus |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| |
Gezondheid, welzijn, relaties en bezit
Het onderzoek werd gehouden op 43 levensomstandigheden die het geluk beïnvloeden. Deze werden onderverdeeld in zeven categoriën: gezondheid, subjectief welzijn, relaties van kinderen, materiële bronnen, gedrag en risico's, onderwijs, huisvesting en leefomgeving.
Nederland scoort het beste in de categoriën subjectief welzijn en relaties van kinderen, verder doen we het goed op gezondheid en vertonen weinig risicovol gedrag, en is het onderwijs goed. Op onderwijsgebied laten we wel de eerste plaats aan België.
Materiele welvaart, huisvesting en milieu zijn de iets mindere punten in de lijst van Nederland, maar toch nog allemaal een groene score en dat betekent bij de eerste 10 van Europa.
Weinig risicovol gedrag
Op het onderdeel gedrag en risico's scoort Nederland ook als vierde van de bijna dertig gerangschikte landen. Hierbij gaat het om geweld, kinderstefte (meestal gerelateerd aan ongelukken), vroege sexuele gemeenschap, roken, drinken en drugsgebruik. Blijkbaar gaat het in Nederland op deze vlakken best goed, zeker vergeleken met de andere Europeese landen.
Eigen computer en internet
Bij materieel bezit werd onderzocht of in het huisgezin een auto was, het kind een eigen slaapkamer heeft, hoeveel computers er aanwezig zijn, of er internet is, maar ook hoeveel boeken en vakanties. Kortom een stuk rijkdom, logisch dat sommige landen hier duidelijk minder op scoren.
Beweging en overgewicht
Tegelijkertijd werd er naast al dit bezit ook gekeken naar dagelijkse beweging, overgewicht, eten van fruit en tandenpoetsen, relaties met ouders, vrienden en klasgenootjes. Dus al met een aardig breed spectrum van het kinderleven werd hierin meegenomen. Mooi dat in ons land daar zo goed op word gescoord, toch even een ander beeld dan al die wachtlijsten en problemen in de jeugdzorg. Blijkbaar is het gras bij de buren (nog) minder groen.
Gelukkige kinderen
Heerlijk dat het voor kinderen zo'n veilig en vriendelijk land is om geboren te worden en op te groeien. Helaas wordt dit aan steeds minder kinderen gegund. Bij inmiddels één op de zeven zwangerschappen besluit de moeder, al of niet onder druk van de omgeving, om zich vroegtijdig van haar kindje te ontdoen.
Door abortus komen daardoor jaarlijk 30.000 Nederlandse kinderen om. Terwijl deze kinderen volgens dit onderzoek juist in ons land de grootste kans hebben om gelukkig op te groeien. Het onderstreept nog eens de onzin van abortus.
Abortus, hoe lang nog!?
Minder verkeersdoden
maatschappij
|
23 April 2009 | 19:01:17
Aantal verkeersdoden nu nog slechts 750
foto bron ambijans.files.wordpress.com
Den Haag, 22 april.
Het aantal verkeersdoden is in 2008 voor het vijfde achtereenvolgende jaar gedaald. Dat heeft minister Eurlings (Verkeer, CDA) vanmiddag bekendgemaakt.
Volgens cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) en de Dienst Verkeer en Scheepvaart (DVS) kwamen vorig jaar 750 mensen om het leven in het verkeer. Dat zijn er 41 minder dan in 2007, een daling van ongeveer 5%. Tussen 2000 tot 2003 vielen er nog gemiddeld 1.100 doden per jaar, begin jaren zeventig zelfs meer dan drieduizend.
Terwijl de bevolking van Nederland steeds maar doorgroeit en het aantal verkeersdeelnemers groter en diverser wordt, neemt sinds begin jaren 70 het aantal verkeersdoden steeds verder af. Het is nu al gedaald tot onder het peil van 1950.
Stoere jongemannen
De daling zit vooral onder de grootste groep slachtoffers, waarin nog 130 jongvolwassenen in de groep van 20 tot 29 jaar, met name jonge (stoere) mannen, per jaar omkomen. De jongeren die dus nog maar net of een paar jaar het rijbewijs hebben. Betekent dit dat de rijopleidingen en examens beter zijn geworden. Of is het juist de veiligheid van de auto´s en andere voertuigen die er op vooruit is gegaan.
De vergrijzing zal er mogelijk toe gaan leiden dat in de toekomst juist de oudere weggebruiker van boven de 70 de voornaamste slachtoffergroep zal gaan worden.
Bijna beste van Europa
Europees gezien laten we onze buurlanden, minder of verder achter ons, qua veiligheid op de weg. In Nederland komen 43 mensen per miljoen inwoners om in het verkeer, Engeland en Duitsland volgen op kleine afstand met 50 en resp. 60 verkeersdoden/miljoen inwoners. In Polen, Letland en Litouwen zijn die cijfers het dubbele tot een veelvoud.
Waardoor...?
De Stichting Wetenschappelijk Onderzoek Verkeersveiligheid (SWOV) liet weten dat de daling te maken heeft met minder alcoholgebruik, meer gebruik van de gordel en lagere snelheden op autosnelwegen. Een groot deel kwam voor rekening van kinderen en voetgangers.
Oog voor veiligheid
Deze jaarlijkse daling van het aantal verkeersdoden komt doordat er steeds weer aandacht voor is. Auto´s en bijvoorbeeld kinderstoeltjes voor in de auto worden steeds weer getest op hun veiligheid in geval van botsingen. Maatregelen als gordels achterin, airbags en voordurende snelheids en alcoholcontroles. Reclame spotjes voor BOB en nog veel andere ontwikkelingen werpen hun vruchten af.
Te hard rijden, alcoholgebruik, door rood rijden, geen helm of geen gordel dragen, dat zijn de vijf grootste boosdoeners die de meeste verkeersslachtoffers eisen. Elkaar tegenkomend verkeer op N-wegen is daarbij een van de gevaarlijkste situaties.
Van minister tot barkeeper
De drijfveer daarbij is natuurlijk hoe verschrikkelijk het is als iemand omkomt of gehandicapt raakt door een auto-ongeluk. Je ziet het op tv, het gebeurt in je omgeving en het kan jezelf overkomen. De minister, de technicus, de reclamemaker, de kassiere van de supermarkt, de barkeeper in de disco... iedereeen kan de klap maken en niet meer heel thuiskomen.
Veel geld
En het kost natuurlijk ook behalve leed ook geld. Iedere aanrijding is een file, ambulance die uitrukt, of traumahelicopter, schoonmaak en reparatiekosten van weg en voertuigen, ziekenhuis en revalidatie, arbeidsongeschiktheid of uitvaart. Het kost allemaal heel veel geld.
Zichtbaar en voelbaar
Dat is het grote verschil met al die duizenden, ja tienduizenden, abortusdoden per jaar. Het is niet zichtbaar en meevoelbaar. En wat het kost dat blijft voor bijna iedereen verborgen.
Eindelijk moet eens duidelijk worden dat abortus niet - wat het lijkt - een oplossing is, maar juist een probleem. Waarom duizenden kinderen ieder jaar naar de medische afvalbak verwijzen, als ze ook prachtige, speelse, lieve mensjes zouden kunnen worden?
Trendbreuk nodig
Net als bij de jaarlijkse afname van het aantal verkeersdoden zouden alle betrokkenen zich moeten in gaan zetten voor een eveneens structurele afname van het aantal vernietigde en weggeworpen mensenleventjes.
Wat de maatregelen het beste kunnen worden om het aantal abortussen jaar na jaar te laten afnemen moet nog worden bedacht, uitgetest en vastgesteld, maar dat we er iets aan moeten gaan doen staat vast.
Brede lach
Iedere brede glimlach op een jongenskoppie en ieder vrolijk voorbijhuppelend stel meisjesvoetjes is daar het bewijs en de motor voor.
Abortus, hoe lang nog?
Azdin Chadli
Deze 20-jarige militair kwam als 19e Nederlandse slachtoffer om in Uruzgan bij een raketaanval op Kamp Holland.
19
Het deed me denken aan de song Nineteen, over de gemiddelde leeftijd van de Amerikaanse soldaten die vochten in Vietnam.
Bij hoeveel doden verlaten we Afghanistan?
bij
19,
190
of
1.900?
Abortus kost 30.000 levens per jaar.
Die dodenteller staat dus al op...
... sinds we in zomer 2006 naar Uruzgan gingen.
Abortus, hoelang nog?
Doodstraf heringevoerd
maatschappij
|
27 Maart 2009 | 16:02:57
Opnieuw doodstraf in Nederland
Doodstraf in Nederland
In Nederland werd de doodstraf voor een misdrijf in vredestijd op 31 oktober 1860 voor het laatst voltrokken op Johannes Nathan in Maastricht. In 1870 werd de doodstraf uit het gewone strafrecht gehaald. Tijdens de Tweede Wereldoorlog voerde de Duitse bezetting de doodstraf weer in en maakte daar veelvuldig gebruik van.
In 1945 begon een massale vervolging van landverraders en collaborateurs. 154 mensen kregen de doodstraf, van wie er 39 daadwerkelijk werden gefusilleerd. Koningin Juliana verleende regelmatig gratie. De meeste doodvonnissen werden in hoger beroep omgezet in levenslang, waarna doorgaans vervroegde invrijheidstelling volgde.
Vooral in China
In verschillende andere landen is deze straf nogsteeds wettig en wordt in een klein aantal landen nog regelmatig uitgevoerd. De landen waar dit het meest voorkomt zijn China, Iran, Saoudi-Arabie, Pakistan en de VS. De vergrijpen waarvoor doodstraf wordt opgelegd zijn voornamelijk moord, ontvoering, drugshandel, vliegtuigkaping, verkrachting, spionage, terrorisme en desertie uit het leger.
Tegen de doodstraf
Er zitten veel haken en ogen aan de doodstraf en het uitvoeren ervan. Een gerechtelijke straf is er onderanderen voor bedoeld dat de gestrafte er wat van leert en zijn leven betert. Dat kan natuurlijk in de dodencel wachtend op de executie, maar de gestrafte wordt buiten in de maatschappij geen nieuwe kans meer gegeven. Dus een deel van het doel van de straf valt daarmee weg.
Dwaling
Een ander belangrijke overweging is die van de gerechtelijke dwaling. We hebben inmiddels in ons land een speciale commissie die zogenaamde 'cold cases' bekijkt of er redenen zijn om het onderzoek te heropenen en de zaak eventueel opnieuw voor de rechter te brengen. Dit heeft in geval van een reeds uitgevoerde doodstraf niet evenveel zin als bij een iemand die nog levend gevangen zit. Tunnelvisie bij het onderzoek, scoringsdrift, tijdsdruk, gebrek aan overtuigend bewijs, een vertroebelde tijdgeest, volksmening, overheidsinzicht of media-aanpak kunnen allemaal oorzaak zijn van een verkeerde uitspraak.
Leven nemen
Tenslotte is het nog het dilemma van het nemen van iemands leven. Welk recht heb je om een moordenaar te berechten door hem te recht te stellen? Wie moet dat dan doen en hoe? Wat betekent dat voor degene die de executie moet uitvoeren en de omstanders, pers, het land, etc?
Levenslang
In Nederland werd sinds de oorlog aan 42 personen een levenslange gevangenisstraf opgelegd. Bij de meeste gevallen van levenslang was dat wegens een veroordeling voor twee of meer moorden. Slechts in enkele gevallen werd levenslang opgelegd voor een enkelvoudige moord; er was dan sprake van eerdere veroordelingen. Volgens de richtlijnen van het Openbaar Ministerie is de straf levenslang gereserveerd voor de meest ernstige delicten, waarbij er bijvoorbeeld méérdere dodelijke slachtoffers te betreuren zijn.
Heringevoerd
Honderd jaar nadat de doodstraf in ons land werd afgeschaft, is het wettelijk doden toch weer via een zijdeurtje naar binnengekomen. Eerst nog illegaal, begon in 1971, de eerste abortuskliniek met het uitvoeren van abortus provocatus. Zo'n tien jaar later, op 18 december 1980, werd het wetsontwerp ter legalisering van deze methode door de Tweede Kamer goedgekeurd. In 1984 trad de Wet afbreking zwangerschap inwerking.
Effectief
Dit bleek een zeer effectieve methode te zijn om mensen, die nog niet geboren zijn, het leven te ontnemen. In de vijfentwintig jaar die erop volgden hebben zo'n half miljoen baby's het levenslicht niet mogen zien, omdat ze vroegtijdig omkwamen in één van de mensenvernietingscentra van ons land. (zie Goelag Nederland)
Executie zonder proces
Deze keer kan de doodstraf zo effectief zijn, omdat er gedood wordt zonder aanklacht, zonder proces, zonder getuigen, zonder advocaat, zonder rechtsbescherming. De doden protesteren niet, kunnen hun stem niet laten horen. De honderdduizenden vrouwen (en hun mannen) die ermee te maken hebben gehad, willen ook liever dat erover gezwegen wordt. Veel te persoonlijk allemaal, veel te pijnlijk.
Straf voor de onschuldige
Wat zijn de redenen, wat is de aanklacht, voor deze massale stroom van executies.
- De verdachte belemmert mij in de voortgang van mijn studie.
- De verdachte herinnert mij aan iemand die ik liever wil vergeten.
- De verdachte dwingt me om om te zien naar een groter huis.
- De verdachte vormt een obstakel in mijn carriere.
- De vader van de verdachte zit in de gevangenis.
- De verdachte wordt niet geaccepteerd door mijn familie en vriendinnen.
- De verdachte gooit roet in mijn vakantieplannen.
- De verdachte komt te vroeg, of juist te laat, of is gewoon te veel.
Onrecht
Ik denk dat de verdachte in kwestie bij een gewone rechtbank niet veel meer zal krijgen dan een waarschuwing, een verplichte cursus, een kleine geldboete of een lichte taakstraf. Dan te bedenken dat het onrecht waarvoor het kind veroordeeld wordt niet moord is, maar juist leven. Een omgekeerde wereld.
Macht
De abortuspraktijk werkt niet met rechters, advocaten en processen. De belangrijkste reden waarom deze hele abortuskwestie zo buitensporig uit de hand is gelopen, is dat het kindje dat opkomst is volledig in de macht is van de moeder. Zij kan er mee doen of laten doen wat ze wil en de wet legt haar geen strobreed in de weg. Want de moeder houdt haar kind in een continue gijzeling. Ze is baas in eigen buik, maar wat voor baas?!
Nobaby zou zeggen, zoek iemand van je eigen lengte !
Onmacht
Toch is dat niet het hele plaatje. Het is net zo goed de onmacht die de moeder in deze situatie doet beslissen tot het laten doden van haar kindje. De onmacht om haar meisje of jongentje liefdevol te accepteren in haar leven. De onmacht om goed voor haar kind te gaan zorgen. De onmacht om het levensonderhoud te betalen, het te huisvesten, kleren, liefde en eten te geven. En niemand die haar helpt...
Abortus, hoe lang nog?!
Eindelijk iedereen Baas in Eigen Buik?!
Strijdbare vrouwen
Wie herinnert ze nog, de strijdbare vrouwen die massaal de straten door trokken, met spandoeken, zelfgemaakte borden met sterke leuzen, samen skanderend. De leus "Baas in eigen buik" was wel één van de meestgehoorde en krachtigste van deze Dolle Mina's. Trouwens een prachtige geuzennaam voor die woeste demonstrantes.
The Return
De mooie poster hierboven laat zien dat een nieuwe harde kern weer actief is om zich in te zetten voor het recht op zelfbeschikking op je eigen lichaam. Een pittige jaren vijftig dame stroopt de mouwen op voor de strijd. Iedere vrouw moet namelijk de baas kunnen en mogen zijn over haar eigen lichaam.
Recht voor iedereen?
Maar geldt die strijd nu voor iedereen? Zien we niet een kleinigheid over het hoofd? Hebben we ons misschien niet gerealiseerd dat een ongeboren baby-in-aanbouw ook een eigen buik heeft?
Ander mens
Vanaf moment één van het ontstaan van een nieuw mensenleven is het een ander mens dan de moeder. Het heeft een eigen DNA, dus echt een ander mens. Tja, zul je misschien zeggen, dat is zo'n klein detail. Maar wel essentieel. Juist tegenwoordig kunnen we veel beter dan 30 jaar geleden bepalen wat het DNA is. Als bij een misdaad bijvoorbeeld op een plaats delict een haar of bloedspoor wordt gevonden dat een ander DNA heeft dan het slachtoffer, weten we dat het om een deel van een ander mens gaat. Het is hard juridisch bewijsmateriaal. Dus een kind is vanaf het eerste begin iemand anders dan haar moeder of zijn vader.
Kleur ogen
Dat DNA is nog maar een begin van het nieuwe mensje, maar je kunt er bijvoorbeeld al wel uit aflezen of het een meisje of jongentje gaat worden. In de helft van de zwangerschappen is het een jongentje en dat is een groot verschil met de moeder waarin het groeit. Het heeft vaak ook een andere kleur ogen, een andere kleur haren, soms een andere tint huidskleur als die van de ouders ook verschillen. Het is dus echt een ander mens.
Eigen buik
Niet alleen in de genen en van de buitenkant is het een ander mensje dan de moeder, ook van binnen. Het kindje krijgt een geheel eigen karakter en intelligentie, maar ook andere ingewanden. Al vanaf twee weken na de bevruchting (= week 4 van je zwangerschap) vormt zich al het hoofdje, daaronder begint het eigen hartje van je kind te kloppen, dat bloed pompt naar de lever. Zelfs daarvoor wordt al de wervelkolom gevormd en het darmkanaal, een eigen buik.
Nog steeds geen baas ...
Dus al vanaf het allereerste begin is je baby echt een ander mens, met al bijna direct een eigen buik. Het is tijd dat alle vrouwen, ook onze sterke, strijdbare vrouwen, dat erkennen. Je baby heeft een eigen buik, respecteer het en blijf eraf, net zo goed als je dat van ieder ander verwacht en eist dat ie van jouw buik afblijft.
Te vroeg
Zo'n klein kindje kan toch nog lang niet zelf iets kan bepalen en beslissen over haar of zijn buik. Ja, daarin heb je helemaal gelijk. Wanneer heb je zelf het recht gekregen om baas te zijn over je eigen buik? Was dat toen je 21 werd, of 18 of 12 of 6 jaar of bij je geboorte? Geef dan in ieder geval je eigen kind ook een eerlijke kans om dat recht te krijgen en niet ondertussen te zijn vermalen in de medische molen die abortus heet.
Alles mag
Het lijkt me logisch dat je als baas over je eigen buik niet alles mag doen met je pasontstane kindje dat nog niets zelf kan bepalen. Het is normaal dat iemands vrijheid ophoudt waar je een ander schade toebrengt. Het laten weghalen van je eigen kind is niet iemand een beetje beschadigen, nee het is iemand volledig vernietigen. Dat is mijlenver over de grenzen van de vrijheid heen. Van een goeie baas mag je beter verwachten.
Abortus, hoe lang nog?
Negen gevaarlijke weken
maatschappij
|
21 Maart 2009 | 16:19:15
De eerste negen gevaarlijkste weken
aantal abortussen
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
5000 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
4000 |
|
|
|
|
* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
3000 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
2000 |
|
|
|
|
|
|
* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
1000 |
|
|
|
|
|
|
|
|
* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
* |
|
* |
|
* |
|
* |
|
* |
|
|
|
|
3 |
4 |
5 |
6 |
7 |
8 |
9 |
10 |
11 |
12 |
13 |
14 |
15 |
16 |
17 |
18 |
19 |
20 |
21 |
22 |
23 |
aantal weken zwangerschap ->
Abortussen per zwangerschapsweek
Deze grafiek geeft weer hoeveel kinderen per jaar (^), in welke week van de zwangerschap (->) worden geaborteerd. Eén blokje in de grafiek zijn 500 kinderen.
Gevaarlijk begin
Als baby denk je je leventje veilig te kunnen beginnen. Je moeder is toch de veiligste plek op aarde. Diep weg in haar geborgen, niemand kan erbij. Vooral in die eerste weken, als niemand het nog ziet dat je er bent. Als niemand het nog weet dat je er aankomt ... Maar dat is minder waar dan het lijkt en dan het zou moeten zijn.
Zeven weken leven
In de grafiek hierboven zie je dat de eerste weken van het bestaan juist het meeste risiscovol zijn voor het beginnende kindje. De helft van de ruim 30.000 geaborteerde kinderen overleeft de eerste zeven weken niet, de andere helft valt in de rest van de weken daarna als slachtoffer. Dit gaat door tot week 24, wanneer het babytje ook buiten de (baar)moeder kan overleven. Eindelijk veilig! Ook binnen de veilige baarmoeder, want nu pas ben je wettelijk beschermd. Daarvoor was je vogelvrij, zonder kans om te vluchten.
Tweede trimester
Na de 13e week ga je het tweede trimester van je zwangerschap in. Je lichaam is inmiddels aardig gewend aan de nieuwe tijdelijke medebewoner. Maar ook in dit tweede trimester komen nog ruim 5000 kinderen onschuldig aan hun einde. Kinderen die al echt helemaal als een klein mensje er uitzien en dat ook zijn, je bent ook al op de helft van de zwangerschap. Uiteindelijk overleeft 1 op de 7 kinderen de gevaarlijke eerste helft van de zwangerschap niet vanwege ingrijpen van buitenaf.
Baby-Kalender
Een mooie site die per week precies laat zien wat alle ontwikkelingen zijn van het groeiende kindje is Baby-bytes.
Goelag Nederland - de Abortus Archipel
De Goelag Archipel zo noemde de Russische schrijver Aleksandr Solzjenitsyn het systeem van kampen die als eilanden verspreid door de voormalige Sovjet-Unie lagen. Van wat er op deze ‘eilanden’ gebeurde wist de rest van de samenleving maar weinig van af. Het waren kampen waar de politieke tegenstanders van het regime van Moskou heen werden gestuurd voor hun heropvoeding. Werkkampen in Siberië, waar de gevangenen hard en zwaar werk moesten verrichten en ontberingen lijden, en waar menigeen niet meer levend uit kwam. Dat is gelukkig verledentijd.
Oplossing
Toch zijn dit soort kampen er ook nu, in Noord-Korea, waar nog steeds vele duizenden gevangenen lijden in onmenselijke situaties, vaak onschuldig of voor het miste vergrijp. Vergelijkbaar met de concentratiekampen van de Nazi’s in de oorlog die deze gebruikten voor de oplossing van het Jodenvraagstuk. Een zeer onplezierige oplossing, van uitgemergelde gevangenen, van het dagelijkse vergassen van vele onschuldigen en vies rokende schoorstenen van menselijke as.
Klinkende namen
Gelukkig is de oorlog allang voorbij en doen wij hier in ons beschaafde Nederland zoiets niet. Toch is er in Nederland ook een archipel van mensenvernietigingscentra, waar dagelijks vele onschuldigen de dood vinden. Als oplossing van het ongewenste zwangerschapsvraagstuk. In veertien steden in Nederland staan deze keurige herenhuizen en moderne klinieken, met klinkende namen als de Oosterparkkliniek of het Mildred-Rutgershuis. Centra waar nietsvermoedende ongeboren kinderen mee naar toe worden genomen, om vervolgens nog bloedend, verscheurd of verschrompeld als medisch afval weer naar buiten te komen.
Gevaarlijk gebied
Het gevaarlijkste gebied om je leven te beginnen is Noord en Zuid-Holland, daar loop je een kans van 1 op 5 dat je je zwangerschap niet mag overleven. In de provincies Flevoland, Friesland en Drenthe staan geen abortusklinieken en in de laatste twee is je overlevingskans ongeveer vier keer zo groot. Opvallend genoeg staan abortusklinieken vooral in universiteitssteden. Zou daar enig verband tussen zitten?
Geen mens, geen recht
We hebben het wel geweten, maar er liever onze ogen voor gesloten. Of het zelfs goedgekeurd en toegejuicht. Want deze kleintjes zijn toch (nog) geen mensen, hebben toch geen rechten, zijn toch niet het beschermen waard? … Abortus, hoelang nog?!
----- De Abortus Archipel van Nederland -----
lijst van mensenvernietigingscentra in ons land
Provincie (abortussterfte op 1000 levend geboren kinderen)
Noord Holland (234/1000)
• Alkmaar – Centrum voor Seksuele Gezondheid
• Amsterdam – Oosterparkkliniek
• Amsterdam – Centrum voor Seksuele Gezondheid
• Heemstede – Beahuis & Bloemenhovekliniek
Zuid Holland (221)
• Den Haag – Preterm/Rutgers Den Haag
• Den Haag – CASA Den Haag
• Leiden – CASA Leiden
• Rotterdam – CASA Rotterdam
Groningen (138)
• Groningen – Centrum voor Seksuele Gezondheid Noord Nederland
Limburg (134)
• Maastricht – CASA Maastricht
Utrecht (132)
• Utrecht – Vrelinghuis
• Utrecht – CASA Utrecht
Noord Brabant (111)
• Eindhoven – RutgersStimezo Zuid-Nederland
Gelderland (100)
• Arnhem – Mildred-Rutgershuis
Zeeland (98)
• Goes – CASA Goes
Overijssel (97)
• Enschede – Emmakliniek
• Zwolle – Stimezo Zwolle
Bron: Nederlands Genootschap van Abortusartsen
Vijf schoolklassen p.dag
maatschappij
|
09 Maart 2009 | 20:55:04
Vijf schoolklassen per dag...
Hoe heten de vermiste kinderen?
Een groep basisschoolkinderen
Vrolijke jongens en meiden van de basisschool. Lekker spelen, hun eigen dromen, eigen vrienden en vriendinnen. Hun eigen zorgen en probleempjes. Gepest worden, de stoerste of de slimste zijn. Lekker wegdromen in je eigen bedachte wereldje.
156
Zij hebben het gehaald. Van de 1000 kinderen die in Nederland levend geboren worden, worden er 156 vroegtijdig geaborteerd. Op deze schoolfoto hierboven missen er dus vier kinderen. Weerloos door hun eigen moeder naar het mensenvernietingscentrum gebracht en laten weghalen.
Vijf schoolklassen per dag
In de 15 abortusklinieken waar de meerderheid van alle vernietigingen plaatsvindt, worden op een gewone werkdag 125, dat zijn vijf schoolklassen, kinderen hun leven ontnomen. Een halve basisschool aan niet geaccepteerde kinderen, die doorgedraaid worden en weggegooid. Morgen de andere helft van de school. Dag in, dag uit.
Namen geven
Naamloze slachtoffertjes die ongrijpbaar ver weg van ons staan. Daarom een reconstructie. Hoe zouden deze 125 kinderen hebben kunnen heten als ze geboren hadden mogen worden.
Aan de hand van de meest populaire babynamen van dit moment en de meest voorkomende achternamen in ons land een namenreconstructie voor één dag naamloos verloren kinderen.
Vertekend beeld
De namenlijst hieronder geeft wel een beetje vertekend beeld van de werkelijkheid. Het aantal kinderen van Surinaamse, Antilliaanse, Marokaanse en Turkse of van andere allochtone herkomst moet procentueel veel groter zijn dan hun aandeel in de bevolking van Nederland. Ongeveer 60% van de geaborteerde kinderen is namelijk uit deze bevolkingsgroepen afkomstig, en daar heb ik met het kiezen van deze namen helaas geen rekening mee gehouden.
1e schoolklas
(van 8.00-10.00u vanochtend)
Fatima Ahmed
Fay Bah
Floris Boldewijn
Sophie van den Bosch
Charlotte Buijs
Amy Driessen
Robin Engel
Koen Graaf
Finn Heemskerk |
Mohammed Hussain
Cas Janssen
Indy Klein
Willem Kroon
Thomas de Lange
Rik Markus
Anna Nieuwenhuis
Emma Peters
Quinten Rietveld |
Levi Sari
Myrthe Schipper
Roos Smit
Britt Troost
Tessa Vermeulen
Luca Vos
Casper Wolff
Thijs van Zwieten |
2e schoolklas
(van 10.00-12.00u vanochtend)
Noor Ali
Brechtje Becker
Hanna Boot
Lieke van den Broek
Ilse Burger
Stijn van Dongen
Maria Evers
Niels de Groot
Isabel Heuvel |
Tom van der Heide
Ruben de Jong
Esmee Koek
Jesse Kunst
Tim van Loon
Iris Meijer
Jasper van Ommeren
Noah Pinas
Sem de Ridder |
Anouk van Schaik
Maud Scholten
Jasmijn Snel
Amber Veldkamp
Naomi Vink
Bente Wagenaar
Julia van Wijngaarden |
3e schoolklas
(van 12.00-14.00u vanmiddag)
Johannes Appelman
Annika Berg
Mike de Boer
Mees Bouma
Senna Çakir
Romy van Egmond
Kim Frimpong
David Groeneveld
Sven Hoekstra |
Isa Ibrahimi
Max Keijzer
Nina Kok
Ties Kwakman
Lars van der Laan
Gijs van der Meer
Bram van Oostveen
Milan Polat
Nick de Ruijter |
Lynn van der Sluis
Femke Schut
Nienke Swinkels
Jelle van de Velde
Floor van der Veen
Lucas Wiersma
Kiano Yildirim |
4e schoolklas
(van 14.00-16.00u vanmiddag)
Yasmine Ates
Matthijs Bleeker
Merel de Bruin
Meike Brink
Loïs Cohen
Danique van Es
Tycho van Gelderen
Elise Haan
Daniël Hopman |
Teun Jager
Luuk van Kesteren
Nikki Kool
Bas Ligthart
Justin Lynch
Sanne van der Meulen
Zoë Öztürk
Damian Post
Evi Roos |
Sam Scheffer
Sarah Schuurman
Luna Tekin
Coen Verbeek
Kaj van Vliet
Laura de Wit
Mica Yilmaz |
5e schoolklas
(van 16.00-18.00u vanmiddag)
Timo Baars
Lisa Blom
Nora van Boven
Ryan Brouwer
Stan Dekker
Yara el Mahdaoui
Tijn Goedhart
Eline de Haas |
Demi Kiliç
Julian Koster
Fleur Los
Noa Mahraoui
Daan Molenaar
Lotte van der Ploeg
Eva Pronk |
Dylan Sahin
Mats Schepers
Jayden Simsek
Anne Tol
Thijmen Verhoeven
Marit de Vries
Tess van der Woude
Jan Zwart |
Mist u één van deze kinderen, dan weet u nu waarom ze er niet zijn.
Abortus, hoe lang nog?
--
Voor en achternamen van website
|
|
|
|
|
